Nieuws

27 september 2016

Welke “micro-practices” maken een waarderend leider? – door Wick van der Vaart

Mirko Opdam’s collega teamleiders zeggen vaak: “Met een team als dat van jou, is leidinggeven gemakkelijk: de mensen in jouw team staan open voor verandering en nemen verantwoordelijkheid.” Vier jaar eerder was ditzelfde team echter een naar binnen gekeerde, geisoleerde groep. Wat deed Mirko om dit team te veranderen in een weerbaar en efficiënt werkend team dat aanstekelijk enthousiast met andere teams samenwerkt?

Lees verder >

29 februari 2016

Gite te huur in Les Chabannes

Na jarenlang als animateur op de camping te hebben gewerkt in Argentat-sur-Dordogne, verruilde Wick de caravan voor een karakteristiek huis in Les Chabannes. Gelegen in de bosrijke heuvels van Hautefage en uitkijkend op de uitlopers van de rivier de Marone, werd ook Nathalie al gauw verliefd op deze plek.

Het huis werd oorspronkelijk bewoond door een boerenfamilie. De koeien graasden in het dal en stonden in de winter op stal in de naastgelegen grange (schuur). Later bood de grange onderdak aan geiten en kippen. De geitenkaasjes, eieren en kippen werden verkocht aan de restaurants in de buurt.

Lees verder >

29 februari 2016

Hoe het levend leren gaat in een voormalig chirurgiegebouw – door Stephan Adriani

Het is begin juni 2015. Nog een paar honderd meter en ik ben op het terrein van het voormalig Wilhelmina Gasthuis. Daar, in één van de gebouwen begin ik aan de opleiding Appreciative Inquiry. Zonder veel moeite ben ik in gedachten terug bij de eerste keer dat ik dit terrein betrad. Op 1 november 1980 voor mijn eerste baantje als verpleegkundige op de afdeling Interne Ziekte in Paviljoen 1. Als uitzendkracht, vers van school. Nog geen twee weken later werd ik gevraagd om te helpen bij de opbouw van diezelfde afdeling. Er was een hoog ziekteverzuim, conflicten met leidinggevenden, gesloten bedden in verband met personeelstekort en nog veel meer wat in de weg stond om als afdeling een gezond deel te zijn van het eigenwijze, stadse en geweldige ziekenhuis. Ik wist van toeten noch blazen, zei ‘ja’ en maakte kennis met de koninkrijkjes in de paviljoenen, de hiërarchie in de gezondheidszorg en de praktijk van het veranderen…

En nu begin ik op deze met geschiedenis geladen plek, met Appreciative Inquiry. Een verandermethode, een manier van interveniëren en onderzoeken, gebaseerd op onder andere de positieve psychologie. Ook wel afgekort tot AI wat in mijn wereld tot nu toe stond voor ‘ad interim’, of voor ‘amper inzetbaar’ wanneer op een vermoeide vrijdagmiddag de kwaliteiten van de interimmers speels op de hak werden genomen.

Lees verder >

27 januari 2016

Op reis door een trappenhuis – “THE HERO’S JOURNEY vs DE CAMINO DE SANTIAGO”

– “..Pizza? Ja, kan.. Chinees kan ook..”
De man met de telefoon aan zijn oor doorkruist de hal waar we zitten, en breekt de stilte. Ik zie deelnemers glimlachen, we hebben pret om het contrast.

– “Ja  maar, hoe laat ben je hier dan..?” Het geluid van zijn voetstappen verwijdert zich. Dan slaat een deur hard dicht en is het weer stil.

Ik zit met twaalf deelnemers aan de workshop “The Hero’s Journey vs de Camino de Santiago” in de hal op de eerste verdieping van het WG-gebouw. Het is 7 januari 2016, zomaar een avond in een nieuw, fris jaar. Tijd om eens vooruit te kijken: wat wens ik mij in dit nieuwe jaar? Waar wil ik meer van?

Lees verder >

14 december 2015

Vertel mij een verhaal… – blog Margriet Dekker

Een openingszin die mij als storyteller direct aanspreekt.  De zin waarmee – in nog geen twee uur na aanvang van dag 1 van de basiscursus Appreciative Inquiry  (AI) – mijn eerste waarderende interview een feit is. We beginnen wat onwennig, medecursist Vanessa en ik. Nog koud aan elkaar voorgesteld moeten we elkaar vertellen over een situatie waarin we iets waardevols leerden en de betekenis van die les op ons verdere leven. De onwennigheid maakt al snel plaats voor een ontspannen sfeer. Het uur dat we krijgen om elkaar als tweetal te interviewen, blijkt nog niet eens genoeg. Terug in de groep mogen we elkaars verhalen delen in viertallen. Tegen de lunchtijd hebben de persoonlijke verhalen al een hechte groep gesmeed. De ochtend vol praktijk blijkt kenmerkend voor de manier waarop Wick en Barbara de basisvaardigheden van AI willen overbrengen.

Lees verder >